Cedar Gallery


Cedar info  |   Nieuws   |  Educatie  |   Links   |  Vriend/Donateur   |  Contact | Engels

 

 

Kunstenaars

Architectuur

Boeken

Design

Films

Fotografie

Letters

Schilderijen

Bomen

Religie

Thema's

China

Japan

Rusland

 

 

                                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                                             

Japan

  japan

Japan is een geïndustrialiseerd land, en in die zin modern. De modernisering van de Japanse economie is het resultaat van bewuste staatspolitiek.
Amerika had Japan ertoe gedwongen zich open te stellen voor de wereldmarkt. Een deel van de bevolking wilde dat wel, maar niet als kolonie van het Westen. De modernisering werd door de Japanners zelf ingevoerd. Met succes. Japan heeft zich ontwikkeld tot een zeer moderne samenleving. Geldt dit ook voor religies?
In de periode 1600-1868 was het boeddhisme de staatsreligie. Om de staat te moderniseren paste het boeddhisme niet zo goed. Het werd dan ook van staatswege niet langer bevorderd. Het shintoïsme nam een belangrijker plaats in. Vele boeddhistische priesters werden daarom shintoïstisch priester.

De twee belangrijkste godsdiensten in Japan zijn Shinto en Boeddhisme. Shintoïsme is de oorspronkelijke religie van Japan. Het begon ongeveer 500 jaar A.D. (of eerder) en ontleende zijn naam aan de Chinese woorden "shin tao", in de 8ste eeuw. (Dit betekent "de weg der goden".) Toen werd Shinto een officiële godsdienst in Japan, samen met het boeddhisme.
Anders dan de meeste andere religies heeft Shinto geen echte stichter, geen heilige schrift en een niet strak georganiseerde  geestelijkheid.
In Shinto worden zogeheten "
Kami" (natuurgeesten) aanbeden. Het scheppingsverhaal vertelt de geschiedenis en het leven van de Kami. Onder hen was een goddelijk paar, Izanagi-no-mikoto and Izanami-no-mikoto, uit wie de Japanse eilanden werden geboren. Hun kinderen werden de goden van de verschillende Japanse geslachten. Amaterasu Omikami (de Zonnegodin) was een van hun dochters. Zij is de voorouder van de keizerlijke familie en wordt beschouwd als de oppergodin. Haar schrijn bevindt zich in Ise. Haar nakomelingen verenigden het land.
De Kami zijn de shinto goden. De Kami lijken echter weinig op de goden in monotheïstische godsdiensten. Er is niet zoiets als de toorn van God, zijn almacht of zijn alomtegenwoordigheid. Of de scheiding van God en mensheid, vanwege de zonde.
Sommige kami zijn geesten die bij een bepaalde plek horen, terwijl anderen soms vereenzelvigd worden met verschijnselen in de natuur of met dingen, zoals voedsel, rivieren of rotsen. De Kami zijn vriendelijk. Ze steunen en beschermen de mens.
Ongeveer 84% van de bevolking van Japan hangt twee religies aan: zowel Shinto als Boeddhisme.
Het Boeddhisme deed zijn intrede in Japan van de zesde tot de achtste eeuw , vanuit Korea en China. De twee religies delen een fundamenteel optimisme wat betreft de menselijke natuur en de wereld. Binnen Shinto werd de Boeddha als een Kami beschouwd. Terwijl het Boeddhisme in Japan de Kami als manifestaties van verschillende Boeddhas en Bodhisattvas beschouwt. De meeste huwelijken worden door Shinto priesters geleid; begrafenissen worden geleid door Boeddhistische geestelijken. De voorouders worden vereerd. De hele mensheid wordt beschouwd als Kami's kind. Daarom is het menselijk leven heilig. Gelovigen bewonderen "musuhi", de creatieve en harmoniserende krachten van de Kami. Ze streven het verkrijgen van "makoto" na, hetgeen  oprechtheid  of een waar hart betekent. Dit wordt beschouwd als de weg of wil van Kami. De moraliteit is gebaseerd op dat wat de groep ten goede komt.

Het eerste wat opvalt aan Shinto is de grote liefde en eerbied voor de natuur. Een waterval, de maan of een apart gevormde steen kunnen een kami zijn. Hetzelfde geldt voor charismatische personen of voor meer abstracte verschijnselen zoals groei en vruchtbaarheid. In de loop van de tijd namen de kami meer menselijke vormen aan, en ontstonden er vele mythen.
Kami worden vooral vereerd in openbare heiligdommen, maar ook wel in kleine privé-heiligdommen, die soms slechts bestaan uit een hoge plank met enkele rituele objecten. Sommige van deze heiligdommen oftewel
jinja zijn groot, maar de meeste zijn kleine gebouwen, opgetrokken in een karakteristieke Japanse stijl. In vergelijking tot bijvoorbeeld het christendom met zijn imposante kathedralen, waarbij gebruik werd gemaakt van dure materialen, zijn jinja vaak heel eenvoudige houten gebouwen. Het gaat ook niet zozeer om het gebouw. Het gebouw heeft voornamelijk betekenis om aan te aangeven dat er zich een kami bevindt. Meestal wordt de toegang tot het terrein gemarkeerd door een typische Japanse torii-poort, die bestaat uit twee palen met daarbovenop twee dwarsbalken. Het geheel is vaak vermiljoen (rood) geschilderd. Er zijn op dit moment meer dan 100.000 van deze heiligdommen in gebruik, elk bemand door enkele Shinto-priesters.



Kami worden betrokken bij belangrijke gebeurtenissen zoals huwelijken, toelating tot de universiteit en het neerzetten van gebouwen. Ook wordt er vaak gebeden om aardse zaken, zoals een kind, een promotie of een gelukkiger leven.  De meest aanbeden kami is de al genoemde zonnegodin Amaterasu, wier belangrijkste heiligdom in Ise staat. In het heiligdom in Ise en in vele andere aan haar gewijde heiligdommen wordt ze vaak gesymboliseerd door een spiegel, maar het binnenste van de jinja kan ook leeg zijn.
Een altaar, de "Kami-dana" (Plank van de Goden) neemt in veel gewone huizen een centrale plaats in.
Origami (Papier van de geesten) is een Japanse volkskunst, waarbij papier in prachtige vormen gevouwen wordt. Je treft vaak voorbeelden aan rond Shinto tempels. Uit respect voor de boomgeest, dat zijn leven gaf om papier te worden, wordt origami papier nooit geknipt.

Shinto is een verdraagzaam geloof. De gelovigen respecteren niet alleen het bestaan van andere religies, maar ook het praktiseren ervan.

-wordt vervolgd-

* * * * * * * * * * * * * * *   T O P   * * * * * * * * * * * * * * *
 

Jizo, de god der kinderen ( een shinto-legende)

Het Japanse volk gelooft dat kinderen die gestorven zijn naar de ‘Droge Bedding van de Zielenrivier’ gaan. Dit is een eentonig land zonder zon, met bergen die tegen een bleke hemel oprijzen en met duistere valleien. Er groeit niets op deze dorre, lege vlakten, geen bomen en struiken, geen gras en geen bloemen. De zielen van de kleine kinderen lopen op blote voeten over de harde stenen die langs de rivierbedding liggen. Die arme wezens denken met smart aan hun ouders, hun broeders en zusters die zij op de lichte, warme aarde hebben moeten achterlaten, en zij huilen zo hartverscheurend als zij op aarde nog nooit gedaan hebben. Dan komt Jizo naar hen toe. Hij lacht zo teder en liefdevol naar deze wezens dat zij hun verdriet snel vergeten. Hij vertroost hen zoals hun moeders vroeger deden en hij streelt ze met de zorgvolle hand van een vader. Alle dagen dartelen de kinderzielen om hem heen, en door zijn aanwezigheid voelen zij zich niet meer zo alleen. Zijn lichtend gewaad brengt wat zon in deze barre omgeving. Onder zijn toeziend oog bouwen de kleinen torens van stenen, die gebeden voorstellen, één voor hun vader, één voor hun moeder en één voor elk van hun broertjes en zusjes. Zo vergaat de tijd en langzaam aan wennen de kinderen aan deze nieuwe omgeving.



Maar voor de oni – die afzichtelijke duivels – is een gebed of een gebedstoren een doorn in het oog. Zij worden erdoor gehinderd bij de uitoefening van hun kwade praktijken. Daarom verwoesten zij de stenen torentjes die zij op hun weg ontmoeten. De kinderen doen hun beklag bij Jizo, die met zijn toverstaf in het rond zwaait om de duivels te verjagen.
Er bevindt zich een oude grot in Japan die de ‘Oude Spelonk’ wordt genoemd. Hier komen ’s nachts de kinderzielen bijeen, nadat zij over zee de grot hebben bereikt. Men kan ’s morgens nog hun voetstappen in het zand voor de spelonk zien, maar de kinderen zijn dan verdwenen; want de overleden mogen de zon nooit aanschouwen. Er was eens een oude, arme vrouw die in haar levensonderhoud voorzag door zijderupsen te kweken en er zijde van te spinnen. Toen zij op een keer een bezoek aan de tempel van Jizo bracht en naar het kale hoofd van de god keek, meende zij dat hij het wel koud moest hebben. Zij besloot een zijden muts voor hem te maken, en toen deze gereed was, ging zij ermee naar de grot, zette de muts op het hoofd  van het beeld en bad: ‘Eerwaarde en liefdevolle god, gij weet dat ik arm ben, en daarom kan ik U alleen een muts offeren. Neem dit kleine geschenk van mij aan als dank voor alles wat gij voor de kinderzielen doet.’
Een tijdje later stierf de vrouw. Haar lichaam bleef drie dagen lang warm, zodat haar vrienden haar niet durfden te begraven. Hoe verheugd waren zij toen de vrouw na de derde dag haar ogen opende, van het bed opstond en rondliep of haar niets gemankeerd had.



Zij vertelde haar vrienden dat zij haar lichaam voor drie dagen had verlaten en dat zij was verschenen voor de grote god van het Oordeel na de Dood, Emma-O. Hij had haar vertoornd aangezien en haar veroordeeld omdat zij tegen de wetten van Boeddha had gezondigd door zijderupsen te doden.
‘Neem haar maar mee, ‘beval Emma-O zijn dienaren, ‘en werp haar in nhet grote vat dat gevuld is met vlammend, kokend metaal.’
Het bevel werd uitgevoerd en de arme vrouw leed ontzettende pijn en gilde het uit. Toen leek het of het metaal plotseling koud werd en de pijn verdween. De vrouw zag dat Jizo naast haar stond met een stralende glimlach op zijn gelaat. Hij greep haar hand, sprak troostende woorden en vertelde haar dat haar angsten en pijn nu voorbij waren. Hij tilde haar uit het vat en leidde haar weer voor de troon van Emma-O. ‘Deze vrouw, ‘zei Jizo ‘heeft altijd godvruchtig geleefd en de goden geëerd. Zij had geen andere broodwinning dan haar zijderupsen, maar ondanks haar armoede heeft zij mij toch een zijden muts geofferd in mijn tempel in de ‘Oude Spelonk’.  Ik smeek u haar niet te straffen en haar weer naar de aarde te laten terugkeren. ‘ Zo kwam de oude vrouw weer tot leven. Op deze manier beloont Jizo allen die hem vereren en hem een goed hart toedragen.

* * * * * * * * * * * * * * *   T O P   * * * * * * * * * * * * * * *
 

 

We nodigen u uit om ons te helpen bij het creëren van een sprankelende site.
Stuur daarom uw materiaal over Shinto en Boeddhisme of uw fotomateriaal van Japanse tempels naar Cedar Gallery: 

cedars.letters@live.nl  o.v.v. 'Japan'.
 

 

< vorige