Cedar Gallery


Cedar info  |   Nieuws   |  Educatie  |   Links   |  Vriend/Donateur   |  Contact | Engels

 

 

Kunstenaars

Architectuur

Boeken

Design

Films

Fotografie

Letters

Schilderijen

Bomen

Religie

Thema's

China

Japan

Rusland

 

 

                                                                                                                                                                      

                                                                                                                                                                               

 

Muren, fresco's, graffity                                trefwoorden

....Wat had er ook al weer gestaan? 'Toegang niet voor iedereen.' En: 'Alleen voor gekken.' Onderzoekend keek ik naar de oude muur, stilletjes wensend dat de betovering weer zou beginnen, de letters gekken zoals ik zouden uitnodigen, de kleine poort me zou doorlaten. Daar was misschien wat ik begeerde, daar werd misschien mijn muziek gespeeld?
Gelaten keek de donkere stenen muur mij aan, in diepe schemering, gesloten, diep verzonken in de droom. En nergens een poort, nergens een spitsboog, alleen een donkere, stille muur zonder opening. Glimlachend liep ik verder, ik knikte de muur vriendelijk toe. 'Welterusten, muur, ik zal je niet wekken. De tijd zal komen dat ze je omverhalen of je met hun hebzuchtige reclamebiljetten beplakken, maar je bent er nog, nog ben je mooi en stil en ik houd van je.'

Citaat uit De Steppewolf  van  Herman Hesse, uitg. De Bezige Bij, Amsterdam, 1974

 

 

De muur van het Kremlin, Moskou

De Chinese Muur   -   Poëzie op muren   -   Muren   -   Muur van Hadrianus   -   Fresco's   -   Another Brick in the Wall   -   Het ijzeren Gordijn   -   Graffiti   -   video 'Rotating outer Wall'   -   De muur van Jericho   -   Babylon   -   Muren van Felix Nussbaum

De Chinese Muur                                   copyright foto's: c. en a. wagenvoorde

De Chinese Muur

De Grote Muur, een van de zeven wereldwonderen, is een van de grootste menselijke prestaties. En al eeuwenlang hét symbool van China. Met de bouw werd begonnen tijdens de periode 475-221 v. Chr. Oorspronkelijk waren er een aantal muren. Deze zijn aangelegd om 'barbaren' uit de Mongoolse steppen en Mantsjoerije tegen te houden. Onder het bewind van keizer Qin Shi Huangdi (221-214 voor Chr.) zijn de losse stukken met elkaar verbonden tot één onafgebroken verdedigingslinie. Qin zou meer dan een miljoen (dwang)arbeiders hebben ingeschakeld. Er is lange tijd doorgewerkt aan verbetering en uitbreiding van de 'Lange' of 'Grote' Muur. De Grote Muur bleek in de loop der eeuwen echter lang niet altijd voldoende bestand te zijn tegen binnendringende vijanden. Nadat hij op tal van plaatsen ook niet meer de grens vormde, raakte hij in verval.
De Muur is ongeveer 6700 kilometer lang en telt 25.000 wachttorens. Hij is zo'n zeven meter hoog en drie meter breed. Zich voegend naar de kammen van het gebergte in het noorden van China, slingert de Muur zich door het landschap. Het is een fascinerend gezicht.
Vroeger diende de bovenkant ook als transportweg voor soldaten. Nu is de Muur een toeristische trekpleister. Veel mensen bezoeken de Muur ten noordwesten van Beijing.


Foto's Great Wall     © wagenvoorde & erwin
poëzie op muren

Jan Hanlo, 'De Mus'

muren
 
   
Muur van Hadrianus

De Muur van Hadrianus

De Muur van Hadrianus of Hadrianuswal (Engels: Hadrian's Wall) werd gebouwd onder Hadrianus, keizer van Rome van 117 tot 138 na Chr. De keizer wilde overal in het rijk persoonlijk zijn militaire apparaat inspecteren en de provincies zelf leren kennen. Daarom reisde hij sinds 121 het gehele Romeinse Rijk door. Na een bezoek aan Britannia liet hij daar van 122 tot 128 de 117 km lange, gedeeltelijk bewaarde Hadrianuswal bouwen, die als onderdeel van de limes (versterkte grenslinie van het rijk, waaronder Vindolanda) tot eind 4e eeuw dienst deed. Hadrianus' opvolger keizer Antoninus Pius herhaalde dit project door vanaf 142 de noordelijker Muur van Antoninus (Antonine Wall) aan te leggen.

Doel

De muur was een stenen versterking over de gehele breedte van Groot-Brittannië en had als doel invallen van de Picten vanuit het noorden (Schotland) te voorkomen. Daarnaast diende hij als symbool van de Romeinse macht, zowel in Britannia als in Rome.
De muur vormde ook de noordelijke grens van het Romeinse rijk en was een van de best bewaakte stukken. Vermoedelijk deden de poorten in de muur ook dienst als douaneposten, om zo de handel doorgang te kunnen laten vinden.

Ligging

De muur liep van de monding van de rivier de Tyne naar de Solway Firth (tussen het huidige Carlisle en Newcastle) en lag enige kilometers ten zuiden van de huidige grens met Schotland.
Hij werd aanvankelijk opgetrokken met een breedte van 3 meter, hoewel later gebouwde delen iets smaller waren. De hoogte was vermoedelijk tussen de 4 en 5 meter. Op vaste afstanden lagen 14 grote en 80 kleinere forten.
Gezien van noord naar zuid bestond het verdedigingswerk uit een glooiing met een diepe gracht voorzien van puntige staken, dan kwam de muur zelf. Daarvoor lag een militaire weg voor de verplaatsing van goederen en manschappen, en tenslotte waren er twee verhogingen met weer een gracht ertussen.

 



Muur van Hadrianus bij Greenhead Lough


Plaats van de Muur van Hadrianus en de "Antonine Wall" in Engeland en Schotland
 
Fresco's

Fresco's

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De schilderterm fresco (Italiaans voor "vers") stamt van de Italiaanse uitdrukking buon fresco, ("goed vers"), een technische term die het tegenovergestelde is van in secco ("op droog oppervlak"). Caseïne en silicaatverven zijn uitermate geschikt om al secco te schilderen. Lijmverven houden minder lang stand.
De frescotechniek bestaat uit schilderen op een vochtig medium, zoals nog nat pleisterwerk. Voordat de kalk wordt aangebracht tekent de kunstenaar met houtskool de afbeelding op de muur. Na het aanbrengen van de natte kalklaag schemert deze tekening nog door de witte kalk heen. Vervolgens brengt de schilder het fresco aan. Dikwijls werd echter ook vooraf op ware grootte een schets gemaakt, een karton dat de schilder die vlug moest werken, op de kalklaag overbracht.
In tegenstelling tot het schilderen in fresco wordt schilderen in secco op droog pleisterwerk gedaan. Daarbij worden de pigmenten in een bindend medium opgelost, zoals ei (gelijksoortig als bij tempera). Een tussenvorm, waarbij het gedroogde pleisterwerk met vocht verzacht wordt voordat de pigmenten worden aangebracht, heet wel mezzo-secco.
Het verschil tussen deze twee technieken is dat het bij fresco het natte pleisterwerk, terwijl het droogt, de pigmenten van het schilderij absorbeert, terwijl de verf bij de in secco techniek op het pleisterwerk blijft liggen. Terwijl het water verdampt, neemt de kalk calciumoxide koolzuur uit de lucht op en vormt calciumcarbonaat. De frescoschildering wordt als het ware een deel van het muuroppervlak, het is eigenlijk in de muur geschilderd in plaats van er op. De frescotechniek leidt hierdoor tot een zeer duurzaam kunstwerk. Als de muur kapot gaat kan het schilderij vaak nog worden gereconstrueerd.
De moeilijkheid van frescoschilderen is dat er snel gewerkt moet worden, omdat het pleisterwerk in één dag droogt. Het oppervlak dat in één dag bewerkt kon worden heette tijdens de Renaissance in Italië een giornata, ofwel de hoeveelheid voor één dag. Met een vergrootglas zijn de grenzen van één dag werk goed waarneembaar. Soms, als het pleisterwerk niet van optimale kwaliteit was, zijn de delingen zelfs met het blote oog zichtbaar. Schilders in fresco voegen later vaak details in secco toe. Egyptische muurschilderingen in tombes zijn meestal in secco, Romeinse muurschilderingen in Pompeii en Herculaneum zijn in fresco.
Een belangrijke frescoschilder uit het Quattrocento is Piero della Francesca met vooral religieuze onderwerpen zoals "De geseling van Christus", "Helena vindt het H. Kruis" e.d.

 


Fresco in Villa Oplontis, bij Napels, Italië. Het motief in het midden geeft Herakles weer in de tuin van de Hesperiden.

Giotto di Bondone (1267-1337), Cappella Scrovegni a Padova, Het Leven van Christus, Lamentation (fresco)
 

Apodyterion (kleedkamer) in de Stabian Baden in Pompeii in Italië.
Informatie over de foto hiernaast (Apodyterion):

This file is licensed under the Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5 License. In short: you are free to share and make derivative works of the file under the conditions that you appropriately attribute it, and that you distribute it only under a license identical to this one. Official license
 


Fresco's: Eisen aan de muren

De muren waarop een fresco wordt aangebracht moeten stabiel, droog en vrij van opstijgend vocht zijn. Zonder pleisterlaag moeten ze lange tijd hebben blootgestaan aan de lucht. Vooraleer nieuwe pleister aan te brengen dienen oude lagen eerst volledig te worden afgekapt. De muur moet verschillende malen worden natgemaakt want goede bindingen met het fresco hangen voornamelijk af van het geabsorbeerde watergehalte. Liefst zijn de bakstenen zo gelijk mogelijk gebrand en indien mogelijk afkomstig uit één oven.

 


Pompeii fresco from the villa of P. Fannio Sinistore in Boscoreale
 
 
Another Brick in the Wall - Pink Floyd
 

 Zie Youtube

 

De muur tussen oost en west, "Het ijzeren Gordijn", Berlijn


Over de Muur, Klein Orkest

Oost-Berlijn, Unter den Linden
Er wandelen mensen langs vlaggen en vaandels
Waar Lenin en Marx nog steeds op 'n voetstuk staan
En iedereen werkt, hamers en sikkels
Terwijl in paradepas de wacht wordt gewisseld
Veertig jaar socialisme
Er is in die tijd veel bereikt
Maar wat is nou die heilstaat
Als er muren omheen staan
Als je bang en voorzichtig
Met je mening moet omgaan
Ach, wat is nou die heilstaat
Zeg mij wat is-ie waard
Wanneer iemand die afwijkt voor gek wordt verklaard

En alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten
Over de Muur, over het IJzeren Gordijn
Omdat ze soms in het westen
Soms ook in het oosten willen zijn
Omdat ze soms in het westen
Soms ook in het oosten willen zijn

West-Berlijn, de Kurfürstendam
Er wandelen mensen langs porno en peepshow
Waar Mercedes en Cola nog steeds op een voetstuk staan
En de neonreclames die glitterend lokken
Kom dansen, kom eten, kom zuipen, kom gokken
Dat is nou veertig jaar vrijheid
Er is in die tijd veel bereikt
Maar wat is nou die vrijheid
Zonder huis, zonder baan
Zoveel Turken in Kreuzberg die amper kunnen bestaan
Goed, je mag demonstreren
Maar met je rug tegen de muur
En alleen als je geld hebt dan is de vrijheid niet duur

En de vogels vliegen van West- naar Oost-Berlijn
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten
Over de Muur, over het IJzeren Gordijn
Omdat ze soms in het oosten
Soms ook in het westen willen zijn
Omdat er brood ligt soms bij de Gedächtniskirche
Soms op het Alexanderplein

 

 


De Muur Berlijn 1988  © Foto's: alywagenvoorde
 


 

 
Duitse politica wil Stasi                                            
(NRC,  16-02-2008)                                                                           
                                                                                                     
Berlijn, 16 febr. De beruchte Stasi zou moeten terugkomen en de Berlijnse Muur had wel degelijk nut.                          
Ruim achttien jaar na de val van het communisme rechtvaardigt een afgevaardigde in het parlement van de West-Duitse deelstaat Nedersaksen de instrumenten van het toenmalige DDR-regime: de gevreesde geheime dienst en de dodelijke afscheiding tussen oost en west.                         
Christel Wegner is communiste die voor de nieuwe partij Die Linke vorige maand bij de deelstaatverkiezingen in het parlement van Nedersaksen belandde. "Als je een ander maatschappelijk systeem wilt", zei Wegner in het tv-programma Panorama, dan heb je een orgaan als de Stasi nodig om je er tegen te beschermen "dat andere, reactionaire krachten, van de gelegenheid gebruik maken om zo'n staat van binnen uit te hollen".                                  
Over de Berlijnse Muur zei de 60-jarige Wegner, een gepensioneerde verpleegster die zelf overigens niet uit Oost-Duitsland afkomstig is: "De bouw van de Muur was in ieder geval een maatregel om te verhinderen dat West-Duitsers naar de DDR konden."                                                      
.....                                                                               
Haar uitlatingen hebben een storm van kritiek losgemaakt.
   

 

"Off the Wall", Michael Jackson:

Zie YouTube

 

Graffiti


Zest, Brood graffity, Delft

Graffiti

Graffiti op straat wordt meestal gemaakt met behulp van spuitbussen met verschillende kleuren verf. Het zijn vaak korte teksten en afbeeldingen, variërend van tags (korte parafen waaraan de maker door zijn collega's wordt herkend) tot pieces (grotere, met kunstzin uitgevoerde afbeeldingen). Vaak ziet men tientallen tags die dicht bij elkaar zijn neergezet. Er zijn duidelijke stijlen te herkennen. Er is zeker sprake van een ondergrondse graffiti-subcultuur. Tegenwoordig is in Nederland vrijwel overal graffiti aan te treffen.
In de loop der jaren is graffiti deels vanuit het illegale circuit als geaccepteerd verschijnsel in de maatschappij terechtgekomen. Zo bevinden zich graffiti-uitingen bij wijze van kunstuiting in meerdere scholen en clubhuizen. Op meerdere plaatsen zijn graffitiworkshops te volgen, waaronder in buurthuizen en tijdens festivals. Toen er in 2002 in Delft een nieuw stuk aan het stadscentrum werd bijgebouwd werd de houten bouwmuur die rondom de bouwput stond met graffiti beschilderd door 50 Delftse jongeren in samenwerking met kunstenaar Hugo Kaagman. Als voortzetting hiervan initieerde de stad Delft in mei 2003 enkele legale graffitiplaatsen verspreid over de stad.

 


Hengelo, Holland
 

Dublin, Ierland

De Kat, City Road, Londen, UK

Hengelo, Holland


Verlaten station,
veelkleurige graffiti
op een lange muur.
Tussen begin en einde
is er voor mij geen teken.

Caroline Zegerman
 

Muurschilderingen in het Haags Gemeentemuseum

In de publiekstrappenhuizen en in enkele zalen van het Gemeentemuseum zijn muurschilderingen te bewonderen van Sol LeWitt, Niele Toroni, Günther Forg, Günter Tuzina en Jan van der Ploeg. De schilderingen hebben een relatie met de architectuur en de collectie van het museum. De muurschilderingen in de trappenhuizen werden in de loop van de jaren ’80 gemaakt. Omdat tijdens de restauratie van het Berlage gebouw ook de stuclaag werd vernieuwd, werden alle muurschilderingen verwijderd en waren de trappenhuizen bij de heropening in 1998 weer even helemaal wit. In 2000 werden de muurschilderingen hersteld. De ontwerpen van LeWitt en Förg zijn eigendom zijn van het Gemeentemuseum, en konden voor de nieuwe uitvoering opnieuw worden gebruikt. Dit gold niet voor de werken van Toroni en Tuzina die hun werk zelf uitvoerden. Zij hebben hun werken aangepast

Sol LeWitt, muurschilderingen 2002

Ter gelegenheid van de collectiepresentatie ‘Minimal’ kwamen er in 2002 vijf nieuwe muurschilderingen van Sol LeWitt bij. Bij de recentere werken heeft LeWitt een aantal van zijn radicale principes versoepeld. Hierdoor zijn recentere ‘wall drawings’ zoals die vijf uit 2002 ingewikkelder en hun technische uitvoering veeleisender geworden. De vijf muurschilderingen stellen geometrische figuren in parallel perspectief voor. Dit perspectief onderscheidt zich doordat lijnen in de diepte niet in een verdwijnpunt samen komen maar parallel lopen. Daarom is de geometrische grondslag die de basis is van LeWitts werk in de nieuwe muurschilderingen niet zonder meer de herkennen. De vormen zijn groter dan de wanden en deels door de grenzen van de wanden afgesneden. Hierdoor komt onze perceptie van drie dimensionaliteit op losse schroeven te staan: je kunt de kleur- of grijsvlaktes zowel als platte en naast elkaar gezette vormen zien. Gezien als driedimensionale vormen herinneren ze aan de betonstructuur van het gebouw van het Gemeentemuseum. Een ter tijd van diens constructie nog nieuwe techniek die Berlage daarom juist als architectonisch thema heeft benadrukt.

Isometric Forms, Sol LeWit (1928-2007), muurschildering in acryl, 2002

 


 

 


Graffiti als kunstvorm

Ook in de meer maatschappelijk geaccepteerde kunstvormen is de graffiti-kunst doorgedrongen. De consumenten-objecten uit de Amerikaanse Art, de allergie voor de galerie-kunst en de happening-en-performance-drang van de conceptualisten zijn elementen, die de spuitbus-schilders tot de Graffiti-kunst brachten, in de jaren 80.
Zonder zijn leraren Joseph Kossuth en Keith Sonnier aan de New Yorkse School for Visual Arts te willen negeren, riep Keith Haring toch uit:"The metro-stations are my galeries and there is my public". Een andere bekende graffiti kunstenaar is Jean-Michel Basquiat.
Graffiti-schilders produceren evengoed figuratieve als non-figuratieve creaties. Zonder enige voorbedachtheid laat de kunstenaar zich leiden door zijn spontaniteit en een opvallend snelle uitvoering. (Noodgedwongen omdat de techniek dit vereist en hij risico loopt te worden gearresteerd...)

 

copyright bovenstaande vier foto's: jan blaauw ©
 
 
video "Rotating outer wall"

 

 

 
De muur van Jericho


De muren van Jericho.

De stad Jericho was blijkbaar vroeger omringd door twee muren. Beneden aan de helling was tijdens de Midden-Bronstijd (2200-1550 v. Chr.) een zware vestingmuur van ruwe stenen gebouwd. Deze twee meter dikke en vier meter hoge muur bleef ook later nog in gebruik. Bovenaan de rand van de heuvel bevond zich een muur van bakstenen. Aan de voet daarvan was een plateau waarop huizen stonden. Aan de buitenrand van de heuvel waarop de stad gebouwd was, bevond zich een lager gelegen vestingmuur van natuursteen. Onderaan die muur werden grote aantallen bakstenen gevonden - afkomstig van de verdwenen stadsmuur - die bijna tot aan de bovenkant van de vestingmuur reikten.
In de Bijbel (Jozua 5:13-6:27) wordt verteld over de vernietiging van Jericho.
Jericho was volkomen afgegrendeld, er kon niemand in of uit. De Heer beloofde te helpen. Hij zou Jericho aan de Israëlieten geven. Deze moesten om de stad trekken, zes dagen achtereen. En op de zevende dag moesten ze zeven keer om de stad trekken. Vervolgens moesten de priesters op de ramshoorns blazen en als het volk dat hoorde, moest het luid juichen. De muur van de stad zou dan instorten en iedereen kon daarna de stad binnentrekken.

Zo gebeurde, aldus de Bijbel.
Toen de ramshoorns klonken, brak het volk uit in een donderend geschreeuw. De muur stortte in…

 


Schets van Gene Fackler van de noordzijde van het oude Jericho

De muren van Jerichio storten in als de priester op zijn hoorn blaast op deze illustratie uit een 14de eeuws IJslands manuscript.

Jean Fouquet, Inname van Jericho
 

 
Processieweg met muren, Babylon


De Griekse geschiedschrijver Herodotus heeft uitgebreid geschreven over Babylonië. Volgens Herodotos was de stadsmuur van Babylonië het meest bijzondere bouwwerk. De muur was zó breed dat twee wagens, beiden bespannen met vier paarden elkaar moeiteloos konden passeren bovenop de muur. Later zijn delen van de muur blootgelegd, evenals een 19 meter lange laan, de processieweg genoemd, welke geheel was geplaveid met witte kalksteen en rode steenslag (breccia). Deze processieweg werd geflankeerd door muren (zie foto hierboven), afgezet met blauwe glazuurtegels waarin zestig leeuwenreliëfs waren aangebracht.

                                                          
                                                             Processieweg en Ishtarpoort

De weg liep door de Isjtar- ( of Ishtar) poort naar een tempel, die door Nebukadnezar II was herbouwd.
Achter deze tempel lag de (vervallen) toren, welke tot negen verdiepingen werd gerestaureerd (ca. 100 meter hoog).
Babylon kennen we o.a. van de Babylonische ballingschap (Joodse volk), de Babylonische letterkunde en wetenschap, de Babylonisch-Assyrische kunst en godsdienst en natuurlijk de Babylonische spraakverwarring.

 

 

Processieweg Babylon (nu in Pergamonmuseum, Berlijn),
©Foto: alywagenvoorde, 1999

 

Muren in de schilderijen van Felix Nussbaum


Felix Nussbaum (1904-1944)

In zijn werk reflecteert de Duits-joodse kunstenaar Nussbaum (1904-1944) direct aan dramatische gebeurtenissen in de jaren direct voorafgaande aan de Tweede Wereldoorlog. Hitlers greep naar de macht in 1933 leidde ertoe dat Nussbaum zijn studieverblijf in Rome moest beëindigen. Een aantal apocalyptische schilderijen geven zijn ontreddering en voorgevoel van naderend onheil duidelijk aan.
De verslechterende situatie van de Duitse joden leidde tot Nussbaums 'Exil' in 1935 naar België, waar hij samen met zijn vrouw, een Poolse jodin, als statenloos burger een moeizaam bestaan leidde. Ook hier geven zijn werken een indringend beeld van de ontredderde situatie van een vluchteling.
De Duitse bezetting van België in 1940 maakte aan de weinige zekerheden een einde. De eenzaamheid van zijn onderduik en de mensonterende omstandigheden in het interneringskamp St. Cyprien (1940) worden de hoofdthema's in zijn werk. Een grote intensiteit bereikt hij in zijn kunst wanneer hij verneemt dat zijn ouders en broer die naar Amsterdam waren gevlucht, in 1943 in Westerbork werden geïnterneerd. Nussbaum zelf, ontsnapt uit St. Cyprien, leeft drie jaar als onderduiker in Brussel, en schildert ook daar het leven der verdoemden. In 1944 worden hij en zijn vrouw gearresteerd en via Mechelen naar Auschwitz gedeporteerd.
Felix Nussbaum heeft veel schilderijen gemaakt, waarin een muur een rol speelt. Een aantal voorbeelden hiervan zijn hieronder te zien.
Schilderijen van Nussbaum zijn te bewonderen in het museum in Osnabrück.

 

Felix Nussbaum, Postbode, 1928
 

Geliefden, 1928, Berlijn
 



Dans bij de muur, 1930

 

Verlaten straat, 1928

Zelfportret met appelbloesem, 1939

Felix Nussbaum

(1904-1944)

 

Muur in Rome, 1932

 

Ruiter en dood, 1935
 



Het komische concert, 1935


Jaqui op straat, 1944
   
trefwoorden tref
 
Angelico fra Fra Angelico, eigenlijk fra Giovanni da Fiesole, bijgenaamd il Beato Angelico (Vecchio di Mugello, ca 1400 - Rome 1455)
Italiaans schilder.
Hij verbleef als monnik in het klooster S. Marco te Florence, waar hij met anderen samen vele cellen van mede-monniken van frescos voorzag.
Het grootste deel van zijn werk bevindt zich nog daar, maar ook in een aantal grote musea in Europa en Amerika is werk van hem'te zien. Zijn devote, uitsluitend religieuze schilderingen zijn naar de geest nog middeleeuws, maar luiden naar vorm en compositie de Renaissance in.
 
Asam, Cosmas Damian
en
Asam, Egid Quirin
Cosmas Damian Asam (Benediktbeuren 1686-München 1739)
was een Zuidduits schilder en bouwmeester, zoon van de schilder George Asam (1649-1711).
Hij ontwikkelde met zijn broer Egid Quirin uit de Italiaanse barok een eigen, specifieke vorm van late barok, die naar rococo neigt. Hij maakte o.a. de fresco's in de abdijkerk in Weingarten en de beschildering en het stucwerk in het naast hun woonhuis gelegen kerkje in München.
Egid Quirin Asam (Tegernsee 1692-Mannheim 1750)
broer van Cosam Damian. Hij was architect, stucwerker en beeldhouwer in barokstijl. Hij werkte veel samen met bovengenoemde broer.
Hij ontwierp ondermeer de kloosterkerk in Rohr, die door de broers samen is gedecoreerd. Ook het ontwerp van hun schitterende woonhuis in München (bekend als Asamhaus) is van Egid Quirin. De naastgelegen kerk is door beide broers van stucwerk en schilderingen voorzien.
 
Muralisme

Het muralisme (Spaans: muralismo) is een tak van de schilderkunst die zich bezig houdt met muurschilderingen.
In Mexico is deze stroming in de revolutie van 1910 verankerd. Het proletariaat had nood aan revolutionaire opvoeding en de republiek had nood aan geschilderde voorbeelden. Schilders gingen dus de klassenstrijd uitbeelden en gingen de geïnstitutionaliseerde revolutie als mythe aan het volk dat amper kon lezen en schrijven, voorstellen in enorme muurschilderingen, Muralismo genaamd. Hun werk werd openbare kunst. De kolossale ruimtes in openbare gebouwen werden tot in de kleinste hoeken gevuld met beelden die overvloedig en soms overtollig aandoen.
Alhoewel de grootste opdrachtgever de staat betrof, was het de vrijheid waarmee de schilders gingen vertellen, die het muralisme levendig maakte. Het is nooit abstract en in alle opzichten verschillend van de kunst in landen met een dictatoriaal regime.
De som van aanbod van opdrachten, politiek klimaat, nood aan socialistich beeldmateriaal, de bewogen geschiedenis van Mexico en het talent van talrijke schilders, maakten van het muralisme een uniek verschijnsel. Vanaf 1920 spreken we dan ook over "the mural movement" en niet zozeer over muurschilderkunst.
 

Rivera, Diego


Portrait of Diego Rivera and Frida Rivera 1932
Carl Van Vechten photograph collection (Library of Congress)
 

Diego Rivera
(Guanajuato 1886 - Mexico City 1957)
Mexicaans schilder
Rivera onderging invloed van het kubisme in Parijs>
In 1921 terug in Mexico stichtte hij met Siqueiros een Revolutionaire Werkgemeenschap.
Zijn kunst, monumentale wandschilderingen en mozaïeken, is sterk sociaal bepaald. Hij beeldde gebeurtenissen uit de geschiedenis, uit het politieke en sociale leven van Mexico uit, in een vorm die door iedereen begrepen kon worden. Hij werkte in Mexico, maar kreeg ook opdrachten uit de VS.
Met Orozco en Siqueiros was hij de grondlegger van de nationaal-Mexicaanse moderne kunst.
Hij was o.a. getrouwd met de surrealistische kunstschilderes Frida Kahlo.
 
 

 

 
   
   
Meer muren op de Engelstalige afdeling. Klik  HIER.
   

Muren zijn overal, buiten ons en in ons.
Op deze pagina van Cedar Gallery zie je  beroemde muren zoals de Chinese Muur. En de Berlijnse Muur die in 1989 viel.  Maar ook muren die je misschien niet kent.
Je vindt hier muziek over muren en kunst op muren.
Er zijn muren die je kunt zien, maar ook die alleen in je hoofd zitten. Die vind je soms terug in poëzie.

Welke associaties heb jij bij muren?
Denk je aan verdediging of afscheiding? Indringers die buiten, of misdadigers die binnen gehouden moeten worden?
Loop jij wel eens tegen een muur op?
Loop je met een spuitbus rond of schrijf je binnen de muren van je kamer een gedicht?
Geef je ideeën rondom dit thema creatief vorm door kunst, foto of tekst en stuur het resultaat op naar:
cedars@live.nl, o.v.v. ‘muren’ en lever zo een bijdrage aan dé site voor kunst en cultuur.

 

cedar gallery, dé site voor kunst en cultuur